गुहा ब्लकले मूलतः प्लास्टिकको अन्तिम भागको बाहिरी आकार निर्धारण गर्दछ, जसमा ग्राहकहरूले ध्यान दिने महत्वपूर्ण सौन्दर्य सम्बन्धी विवरणहरू समावेश छन्। तातो प्लास्टिक साँचोमा प्रवेश गर्दा, यसले सतह कति चिक्कन हुन्छ भन्ने नियन्त्रण गर्दछ, आकारलाई ठीक राख्दछ र उत्पादनको सम्पूर्ण अवधिमा आयामहरू स्थिर राख्दछ। राम्रो गुहा डिजाइनले पदार्थ भित्र तिर डुब्ने सिङ्क मार्क, भागहरू बाङ्गिएर विकृत हुने वार्पिङ, र किनारामा अनावश्यक अतिरिक्त पदार्थ बनाउने फ्ल्यास जस्ता समस्याहरू रोक्न मद्दत गर्दछ। यहाँ दबाव समान रूपमा फैलिने तरिका र तापक्रम प्रबन्धन गर्ने तरिकाले ठूलो भूमिका खेल्छ। सामग्रीको छनौट घर्षण सहन सक्ने र साथै राम्रो पोलिस गर्न मिल्ने सामग्रीको आधारमा निर्भर गर्दछ। अहिले धेरै पसलहरूले कठोर औजार स्टील (हार्डन्ड टुल स्टील) प्रयोग गर्छन्। सामान्य उत्पादनका लागि P20 स्टील पर्याप्त रूपमा काम गर्दछ। तर यदि धेरै कठोर अवस्था वा धेरै चक्रहरूका लागि बलियो सामग्री चाहिन्छ भने H13 मानक छनौट हुन्छ। केही विशेष अवस्थाहरूमा सामान्य स्टीललाई समयको साथमा क्षय हुनबाट बचाउन PVC वा ह्यालोजेनेटेड फ्लेम रिटार्डेन्टहरू जस्ता कठिन रालहरू प्रयोग गर्दा स्टेनलेस स्टीलका संस्करणहरू आवश्यक हुन्छन्।
कोर क्याभिटीको विपरीत बस्छ र भागहरूको समारोह र असेम्बलीको समयमा सँगै फिट हुने तरिकालाई निर्धारण गर्ने छिद्र, पसल, बस्स, र अन्डरकट जस्ता सबै आन्तरिक विवरणहरू सिर्जना गर्छ। कोर र क्याभिटी बीचको यो संरेखण सही गर्नु धेरै महत्त्वपूर्ण छ किनभने यसले अवांछित फ्ल्याश बन्नबाट रोक्छ र भागको भित्ताहरूलाई एकरूप मोटाइमा राख्छ। जटिल डिजाइनहरूसँग काम गर्दा, मोड्युलर कोरहरू प्रयोग गर्नाले रखरखावको कामको लागि जीवन सजिलो बनाउँछ र डिजाइनरहरूलाई पूरै मोल्डलाई फेरि निर्माण गर्न बिना आफ्ना विचारहरू समायोजन गर्न अनुमति दिन्छ। यो लचीलापन निर्माताहरूलाई अनुकूल प्लास्टिक इन्जेक्सन परियोजनाहरूमा काम गर्दा वास्तविक लाभ प्रदान गर्छ जहाँ परिवर्तनहरू बारम्बार हुन्छन्।
गुहा र कोर ब्लक बनाउँदा उपकरण स्टील अझै पनि राजा हो किनभने यी सामग्रीले मेसिन गर्न सजिलो हुने, 48 देखि 54 HRC को कठोरता सीमा, र तापक्रमको सामना गर्ने क्षमताको बीचमा उत्तम सन्तुलन कायम राख्छन्। सही स्टील छान्दा निर्माताहरूले धेरै कुराहरू विचार गर्नुपर्छ जुन सबै आपसमा जोडिएका हुन्छन्। पहिलो कुरा प्रयोग गरिएको पोलिमरको प्रकार हो - केही धेरै घर्षणशील हुन्छन् भने केही धातुलाई रासायनिक रूपमा आक्रमण गर्छन्। त्यसपछि हामी मोल्ड घिसिएसम्म कति वटा भागहरू उत्पादन गरिने भन्ने कुरामा हेर्छौं। उदाहरणका लागि H13 स्टील लिनुहोस्, यो आधा मिलियन भन्दा बढी उत्पादन चक्रहरू सहन सक्छ। ताप सम्बन्धी गुणहरू पनि महत्त्वपूर्ण छन् किनभने विभिन्न प्लास्टिकहरूले उत्पादनको समयमा फरक ठण्ड्याउने दर आवश्यकता पर्छ। मोल्डहरूलाई अझ लामो समयसम्म चलाउन, सतह उपचारहरू आवश्यक हुन्छन्। नाइट्राइडिङ वा टाइटेनियम नाइट्राइडको पातलो तह लगाउने जस्ता तकनीकहरूले प्लास्टिकमा मिश्रित ग्लास फाइबर जस्ता कुराहरूबाट मोल्डको सतहमा सामग्री टाँसिने वा घिसिने समस्याबाट बचाउन मद्दत गर्छ।
उच्च-परिशुद्धता ढालमा गुहा र कोर बीचको सब-माइक्रोन संरेखण अनिवार्य हुन्छ। 0.005 मिमी भन्दा बढीको असंरेखणले भागहरूको रेखा अमिल्ने, भित्ताको मोटाईमा अस्थिरता, र ढालको चाँडो घिसिने जोखिम बढाउँछ। उद्योग-मानक विधिहरूमा समावेश छन्:
| संरेखण विधि | सहनशीलता दायरा | अनुप्रयोग प्रयोगको अवस्था |
|---|---|---|
| गाइड पिन र बुशिङ्ग्स | ±०.०१ मिमी | मानक घटकहरू |
| इन्टरलकिङ टेपर लकहरू | ±0.005 मिमी | जटिल ज्यामितिहरू |
| तापीय प्रसारण क्षतिपूर्ति | ±०.००२ मिमी | उच्च-तापक्रम सामग्री |
यी प्रणालीहरूले तापक्रम चक्र र यांत्रिक भारको समयमा स्थितिको अखण्डता बनाए राख्छन् — लामो उत्पादन चलिरहँदा आयामीय परिशुद्धताको लागि महत्वपूर्ण।
रनर प्रणाली, जसमा स्प्रू, रनर, र गेटहरू समावेश छन्, मूलतया मोल्ड केविटीमा प्रवेश गर्ने मोल्टन प्लास्टिकको लागि सडक प्रणालीको रूपमा काम गर्दछ। जब रनरहरू पूर्ण गोलाकार हुन्छन् र स्मूथ टेपरहरू छन्, तब तिनीहरूले राम्रो ल्यामिनर प्रवाह सिर्जना गर्न मद्दत गर्छन्। यसले शियर बलहरू र फँदिएको हावाका कारण हुने समस्याहरूलाई घटाउँछ जसले उही चिढाउने वेल्ड लाइनहरू वा अधूरो भराइहरू (शर्ट शट) लाई जन्म दिन सक्छ। यी प्रणालीहरूमा राम्रो डिजाइन कामले ती झन्झटको खाली स्थानहरू हटाउँछ जहाँ प्लास्टिक धेरै समयसम्म बसिरहन्छ। छोटो निवास समयको अर्थ होइन भने सामग्रीले समयको साथै विघटन हुने सम्भावना कम हुन्छ। केही निर्माताहरूले पुरानो स्कूल डिजाइनहरूसँग तुलना गर्दा अनुकूलित प्रणालीहरूमा लगभग पूर्ण उन्मूलनसम्म अपशिष्ट घटाउने रिपोर्ट गरेका छन् जुन उचित रूपमा सन्तुलित थिएनन्।
हट रनर प्रणालीले प्लास्टिकलाई तातो म्यानिफोल्ड र नोजल मार्फत पग्लिएको राख्छ, जसले गर्दा ठोस भएको रनर सामग्रीको अवशेष हुँदैन। यी प्रणालीले चक्र समयलाई लगभग १२ देखि ३० प्रतिशतसम्म घटाउँछ किनभने यसले सामान्य ठण्डा रनरका लागि आवश्यक ठण्ड्याउने चरणलाई छोड्छ। यसले गर्दा ठूलो मात्रामा उत्पादन गर्दा वा समयको साथै तापक्रम परिवर्तनप्रति संवेदनशील विशेष इन्जिनियरिङ प्लास्टिकसँग काम गर्दा हट रनर उत्तम विकल्प बन्छ। तर, तुलनात्मक रूपमा ठण्डा रनर सरल सेटअप हुन्छन् र प्रारम्भिक लागत सस्तो हुन्छ, तर यसले प्रत्येक मोल्डिङ चक्रपछि लगभग १५ देखि ४० प्रतिशतसम्म फोहोर उत्पादन गर्छ र समग्रमा लामो समय लिन्छ। तर पनि, धेरै निर्माताहरू ठूलो लागत लाग्ने विशेष औजारको लागि खर्च गर्न आर्थिक रूपमा उचित नहुने कारणले प्रोटोटाइप कार्य वा साना ब्याचका लागि ठण्डा रनर प्रयोग गर्छन्।
| सिस्टम प्रकार | फोहोर उत्पादन | चक्र समयमा प्रभाव | सर्वोत्तम प्रयोग केसहरू |
|---|---|---|---|
| ठण्डा रनर | शट तौलको १५-४०% | +२०-५०% ठण्ड्याउने चरण | प्रोटोटाइप, साना ब्याच |
| हट रनर | ५% भन्दा कम सामग्री नोक्सानी | ठण्ड्याउने चरण हटाएर अनुकूलित | उच्च-मात्रा, इन्जिनियरिङ रालहरू |
गेट प्रकारको छनौटले अन्तिम भागको देखिने, काम गर्ने र समयको साथै टिकाउने तरिकामा ठूलो फरक पार्छ। आइए यसलाई थोरै विभाजित गरौं। साना घटकहरूसँग काम गर्दा पिन गेटहरूले धेरै राम्रोसँग काम गर्छन् जुन सटीकताको आवश्यकता पर्छ। एज गेटहरूले भागहरूको किनारामा सामग्रीलाई उचित रूपमा प्रवाह गर्न र उत्पादनपछि ट्रिमिङ गर्न सजिलो बनाउन धेरै विश्वसनीय छन्। सबमेरिन गेटहरूमा निकासीको समयमा स्वचालित रूपमा काटिने यो नयाँ सुविधा छ, त्यसैले महत्त्वपूर्ण सतहमा लगभग कुनै चिन्ह नछोडिन्छ। फ्यान गेटहरूले ती कठिन पातलो भित्ताहरूमा सामग्रीलाई राम्रोसँग फैलाउँछन्, यद्यपि कहिलेकाहीँ तिनीहरूले पछि सफाईको काम छोड्छन्। र यहाँ केही महत्त्वपूर्ण कुरा छ जुन निर्माताहरूले सधैं मनमा राख्छन्: प्रयोग गरिएको प्लास्टिकको प्रकारको आधारमा प्रत्येक गेट डिजाइनले केही सीमाहरूभित्र रहनुपर्छ। पोलीकार्बोनेट वा PEEK जस्ता सामग्रीहरूसँग धेरै जोर नगर्नुहोस् अनि रङ परिवर्तन वा पोलिमर संरचनामा वास्तविक रासायनिक क्षति जस्ता समस्याहरूबाट बच्नुहोस्।
गेट स्थापना सही बनाउनुको अर्थ हो संरचनात्मक शक्ति र भागको देखिने सौन्दर्यको बीचमा उत्तम स्थान खोज्नु। संरचनात्मक गेटहरूलाई ती घना क्षेत्रहरूमा राखिन्छ जहाँबाट यसले सिङ्क मार्कहरू रोक्न र प्याकिङ समान रहन मद्दत गर्दछ। सौन्दर्य गेटहरूलाई कुनै पनि देख्ने ठाउँमा नआउने ठाउँमा राखिन्छ, जस्तै सतहहरूको तल, माउन्टिङ पोइन्टहरूको चारैतिर, वा अन्य विशेषताहरूको पछाडि, जसले गर्दा प्रवाहमा बाधा नपरोस्। यसलाई संख्याले पनि समर्थन गर्दछ। ASM इन्टरनेसनलले आफ्नो प्रतिवेदनमा करिब 68% सतह दोषहरू गेट स्थापनाको खराब छनौटको कारणले भएको बताएको छ। यही कारणले धेरै निर्माताहरू अहिले उन्नत 3D प्रवाह सिमुलेसनहरूतिर फर्किरहेका छन्। यी उपकरणहरूले समस्याहरूलाई चाँडै नै पक्राउँछन्, जस्तै सम्भावित निट लाइनहरू, तनाव बिन्दुहरू, र सिकुने समस्याहरू देखाउँछन्, जबकि कहिल्यै उत्पादनका लागि मोल्डहरू निर्माण गर्न थालिएको हुँदैन।
ढालमा बनेका भागहरूको देखावटलाई खराब बनाउने यी कष्टप्रद गेट मार्कहरूलाई न्यूनतम बनाउन, उत्पादकहरूले बुद्धिमतीपूर्ण प्रक्रिया नियन्त्रणलाई उत्तम औजार डिजाइनसँग जोड्न आवश्यकता हुन्छ। गेट क्षेत्रको वरिपरि तापक्रमलाई स्थिर राख्नु, आदर्श रूपमा लगभग २ डिग्री सेल्सियसभित्र, यसले प्रारम्भिक ठोसीकरण वा केही संवेदनशील सामग्रीको साथ काम गर्दा तनावजनित सेतोपनाको समस्याबाट बच्न मद्दत गर्छ। गेटहरूको आकारलाई थप टेपर्ड वा शंक्वाकारमा परिवर्तन गर्नाले ढालपछि तिनीहरूलाई हटाउन सजिलो बनाउँछ। र ठूला गेटहरूले पनि सामान्यतया राम्रो काम गर्छन्, जतासुकै तिनीहरू सुरक्षित अपरूपण सीमाभित्र रहन्छन्, किनभने यसले केही संवेदनशील सामग्रीको साथ काम गर्दा तनावजनित सेतोपनाको समस्यालाई कम गर्छ। जहाँ देखावट सबैभन्दा महत्वपूर्ण हुन्छ, त्यस्ता भागहरूका लागि अतिरिक्त पोलिशिङ चरणले बाँकी रहेका मार्कहरूलाई ०.०५ मिलिमिटरभन्दा कम गहिराइमा ल्याउन सक्छ, जुन आँखाले लगभग अदृश्य हुन्छ। उपभोक्ताको हातमा पुग्ने उत्पादनहरूका लागि यस्तो विस्तृत ध्यान आवश्यक हुन्छ। लेजर प्रविधिले पनि यहाँ ठूलो फरक पारेको छ, धेरै अवस्थामा म्यानुअल समापन कार्यलाई लगभग आधा घटाएको छ, विशेष गरी साना गेटहरू भएका ठीक घटकहरूमा जहाँ पारम्परिक विधिहरूले काम गर्दैनन्।
चक्र समय घटाउन र भागको गुणस्तर सुधार्न प्रयास गर्दा ठण्डा गर्ने च्यानलहरूको व्यवस्थाले सम्भवतः सबैभन्दा ठूलो फरक पार्छ। विशेषगरी मोटो क्षेत्रहरूको वरिपरि, तर इजेक्टर पिन, स्लाइडिङ्ग यन्त्रहरू वा साँचो संरचनाका अन्य महत्त्वपूर्ण भागहरूमा समस्या नआउन सावधान रहँदै भागको वास्तविक आकार नजिकै यी च्यानलहरू बाटो बनाउनु राम्रो अभ्यास हो। जब साँचोमा समान रूपमा तातो बाहिर निकालिन्छ, यसले असमान सिकुडावट र विरूपणका समस्याहरू रोक्न मद्दत गर्छ जसले अन्तिम उत्पादनहरू खराब गर्न सक्छ। केही निर्माताहरू साधारण औजार स्टीलको सट्टामा तामामा आधारित सामग्रीमा सर्छन् किनभने तिनीहरूले तातो राम्रोसँग संचालन गर्छन्। ग्लिडकप वा एम्पको जस्ता यी तामा मिश्रधातुहरूले मानक विकल्पहरूको तुलनामा लगभग 40% छिटो तातो स्थानान्तरण गर्न सक्छन्। यसले उत्पादनको क्रममा ठीक तापक्रम नियन्त्रणको आवश्यकता पर्ने केही कठिन प्लास्टिक जस्तै पीपीएस वा तरल क्रिस्टल पोलिमरहरूका लागि वास्तविक फरक पार्छ।
धातु ३डी मुद्रणको साथै सीधा छेद खन्नुको सट्टामा भागको वास्तविक आकारलाई अनुसरण गर्ने अनुकूल शीतलन च्यानलहरू सिर्जना गर्ने क्षमता आउँछ। यसले उत्पादनको समयमा गर्म ठाउँहरू बन्न बन्द गराउँछ र शीतलन समय पारम्परिक विधिहरूको तुलनामा २५% बाट लिएर लगभग ७०% सम्म घट्छ। यी च्यानलहरूको डिजाइनले आयामीय शुद्धता र चिकन सतहहरू राख्नमा मद्दत गर्छ, विशेष गरी अनियमित आकार वा जटिल ज्यामितिहरूमा काम गर्दा यो स्पष्ट देखिन्छ। निस्सन्देह, साना ब्याच चलाउनका लागि प्रारम्भिक लागत अझै पनि धेरै छ, तर निर्माताहरू ठूला मात्रामा जान थालेपछि चीजहरू धेरै छिटो परिवर्तन हुन्छन् जहाँ शुद्धताले सबैभन्दा बढी महत्त्व राख्छ। जब प्रत्येक सेकेन्ड महत्त्वपूर्ण हुन्छ र प्रत्येक राम्रो भागले लाभमा योगदान दिन्छ, तब समयको साथ ती बचतहरू वास्तवमै बढ्न थाल्छन्।
थर्मल विघटनले इन्जेक्सन मोल्डिङ चक्रलाई प्रभावित गर्दछ — कुल समयको लगभग 60% ले। किनभने ठोसीकरणले राम्रोसँग बुझिएको भौतिकीलाई अनुसरण गर्दछ (भागको मोटाई र थर्मल डिफ्युजिभिटीले नियन्त्रण गर्दछ), तापक्रम सीमाभन्दा बाहिर ठण्डा पार्न सकिँदैन। त्यसले चक्र अनुकूलनको लागि बुद्धिमत्तापूर्ण च्यानल डिजाइन — तीव्र मेसिन होइन — सबैभन्दा प्रभावकारी उपाय हो।
निकासी प्रणालीलाई सही बनाउनको अर्थ हो कि भागहरू बाहिर निकाल्न ठीक त्यति मात्रै बल प्रयोग गर्नु जति चिह्न वा क्षति नछोडी। निकासी पिनहरूले तब सबैभन्दा राम्रोसँग काम गर्छन् जब तिनीहरूले उपस्थितिको महत्त्व नराखिएका क्षेत्रहरूमा लक्षित गर्छन्। साँचाहरूका भित्री जटिल स्थानहरूका लागि, विशेष स्लिभहरूले नाजुक कोर खण्डहरूलाई सुरक्षित राख्न मद्दत गर्छन् जबकि लामो, साँघुरो च्यानलहरू भएका भागहरूलाई सफा रूपमा बाहिर निकाल्न अनुमति दिन्छन्। स्ट्रिपर प्लेटहरू अर्को महत्वपूर्ण घटक हुन्, विशेष गरी पातलो प्लास्टिकका चादरहरू वा ठूला सपाट घटकहरू जस्ता चीजहरूका लागि जुन निकासीको समयमा कोमल ह्यान्डलिङको आवश्यकता पर्दछ। जब यी भागहरू अनुक्रममा सँगै काम गर्छन्, सामान्यतया साँचो खुल्ने तरिकासँग समयानुसार, यसले वायु कोठरीहरू बन्नबाट रोक्छ र विकृति नभएर सबै कुरा सिधा निस्कन जारी राख्छ। उचित अनुक्रमणले निर्दोष उत्पादन चलाउन र फंसिएका भागहरूसँग सम्झौता गर्न बीचमा ठूलो फरक पार्छ जसलाई ठीक गर्न अतिरिक्त श्रमको आवश्यकता पर्दछ।
0.5 देखि 3 डिग्रीको बीचमा ढलान कोणहरू सही तुल्याउनु पार्टहरूलाई सफा ढंगले मोल्डबाट निकाल्न आवश्यक हुन्छ। ऊर्ध्वाधर सतहहरूमा उचित ढलान नभएमा, निष्कासन बलहरू लगभग तीन गुणा बढ्न सक्छ, जसले भविष्यमा सतह क्षति, फटहरू देखा पर्ने वा एउटै कोर भाँचिने जस्ता समस्याहरू ल्याउँछ। यो विशेष गरी ती कठिन सामग्रीहरूका लागि महत्त्वपूर्ण हुन्छ जसले चाहिँ चाँडो घिसिन्छ वा ठण्डा हुँदा धेरै सिकुड्छ, जस्तै ग्लास भरिएको नाइलन वा पोलिएथिलिनका केही प्रकारहरू। कस्टम प्लास्टिक इन्जेक्सन मोल्डिङ्गमा काम गर्नेहरूका लागि, ढलान अन्तिम समयमा थप्ने कुरा होइन। राम्रा इन्जिनियरहरूले यसलाई दिनदेखि नै ऊर्ध्वाधर सुविधाहरूमा समावेश गर्छन्। तिनीहरूले सिमुलेसन पनि चलाउँछन्, निष्कासन प्रणाली र विभिन्न प्लास्टिकहरूले ठण्डा हुँदा र ठोस हुँदा कसरी व्यवहार गर्छन् भन्ने कुरासँग कसरी सबै काम गर्छ भन्ने जाँच गर्न।
स्लाइडहरू आवश्यक हुन्छन् जब भागको ज्यामिति मोल्ड खुल्ने दिशाका विशेषताहरू समावेश गर्दछ — पार्श्व छिद्रहरू, क्लिपहरू, स्नैप-फिटहरू, वा पार्श्व अण्डरकटहरू — जुन सीधा-पुल कोरहरूको साथ प्राप्त गर्न सकिँदैन। यी पार्श्व दिशामा सारिन्छन् पहिले मोल्ड खुल्ने, विशेषता बनाउने, त्यसपछि भाग निकाल्न खाली गर्ने। स्लाइडहरू तब उचित हुन्छन् जब:
तीन वटा मुख्य घटकहरूले स्लाइडको विश्वसनीयता र लामो आयुको ग्यारेन्टी दिन्छन्:
उचित ढंगले कठोर (48–52 HRC) र स्नेहन गरिएको, यी घटकहरू माइक्रोन-स्तरको दोहोरिने सटीकता कायम राख्दै 500k भन्दा बढी साइकलहरू सम्म चल्छन्।
स्लाइडहरूले डिजाइनरहरूलाई बढी स्वतन्त्रता दिन्छन् तर तिनीहरूले सम्भावित समस्याहरू पनि ल्याउँछन्। उद्योगका आँकडाहरूका अनुसार लगभग 35 प्रतिशत अप्रत्याशित मोल्ड डाउनटाइम स्लाइडहरूका समस्याहरू जस्तै अटिने, घिसिने वा संरेखणबाट बाहिर जाने जस्ता समस्याहरूबाट आउँछ। केही डिजाइनरहरूले स्लाइडको आवश्यकतै नपर्ने गरी भागहरूलाई सरल बनाउन सुझाव दिन्छन्। उनीहरूले अध्ययनहरूको उल्लेख गर्छन् जहाँ मोल्डको जटिलतालाई लगभग 20 प्रतिशत कम गरेपछि लगभग 42 प्रतिशत कम असफलताहरू आएका थिए। तर चिकित्सा उपकरण, क्यामेराका लेन्सहरू वा विमानका भागहरू जस्ता धेरै ठीक चीजहरूको क्षेत्रमा भने स्लाइडहरूलाई प्रतिस्थापन गर्न सकिँदैन। सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण कुरा पूर्ण रूपमा तिनीहरूलाई हटाउनु होइन, बरु तिनीहरूलाई सुरुदेखि नै टाढा सामग्री प्रयोग गरी उचित रूपमा निर्माण गर्नु र तिनीहरूको जीवनकालभरि नियमित जाँच र रखरखाव गर्नु हो।
माइक्रो भेन्टहरू मूलतः उथलो च्यानलहरू हुन्, सामान्यतया 0.015 देखि 0.025 मिमी गहिरो, जुन पार्टिङ लाइनहरूको किनारा, कोरहरू नजिक वा इजेक्टर पिनहरू बगैचा स्थित हुन्छन्। ढलको खाली स्थान भरिँदा फँदिएको हावा निकाल्न यी साना विशेषताहरूले मद्दत गर्छन्। यदि यी भेन्टहरू नभएमा, संकुचित हावाले धेरै तातो हुन्छ, कहिलेकाहीँ 400 डिग्री सेल्सियस भन्दा बढी, जसले रालको सामग्रीलाई जलाउँछ। यसले खराब देखिने जलेको निशान, भागहरूको भित्र खाली ठाउँ वा सामग्री ठीकसँग नभरिएको क्षेत्रहरूको रूपमा देखा पर्छ। यी भेन्टहरूको स्थान ठीक तरिकाले राख्नु धेरै महत्त्वपूर्ण छ किनभने यसले ग्याँसका झोलहरू बन्नबाट रोक्छ। यी ग्याँसका झोलहरूले भागको संरचनात्मक दृढतालाई कमजोर बनाउन सक्छ र सतहको देखावटलाई नष्ट गर्न सक्छ। साँघुरो भित्ताका भागहरूको लागि, जहाँ ठीक टोलरेन्स आवश्यक हुन्छ, यो अझ बढी महत्त्वपूर्ण हुन्छ किनभने कुनै पनि दोषहरू धेरै बढी देखिने र समस्याप्रधान हुन्छन्।
भागहरूमा रहेका कोणहरू, सामान्यतया १ देखि ३ डिग्रीको बीचमा हुन्छन् तर केही सामग्रीहरू जस्तै पोलिएथिलिन वा पोलिप्रोपिलिन जस्ता सामग्रीका लागि जुन धेरै सिक्किन्छ, कहिलेकाँही ५ डिग्रीसम्म पुग्छन्, जसले ऊर्ध्वाधर पक्षहरूलाई झुकाउन मद्दत गर्छ ताकि भागलाई साँचोबाट बाहिर निकाल्दा कम घर्षण हुन्छ। जब यी ढलान कोणहरू पर्याप्त हुँदैनन्, त्यो भागलाई बाहिर निकाल्न मेसिनले चार गुणा बढी बल खर्च गर्नुपर्छ, र उत्पादन प्रक्रियामा १५% देखि २५% सम्म बढी समय लाग्छ। यसको साथै, साँचाहरू छिटो घिसिन्छन् र भागहरू बारम्बार क्षति हुने हुन्छ। धेरैजसो मानिसहरूले ढलानलाई केवल भागहरू छुट्याउन मद्दत गर्ने एउटा चीजको रूपमा लिन्छन्, तर वास्तवमा यो राम्रो साँचो डिजाइनको मूलभूत आधारभूत तत्वहरूमध्ये एक हो जसलाई कुनै पनि उत्पादन विकास प्रक्रियाको सुरुवातमा नै विचार गर्नुपर्छ।
सटीक साँচामा पनि भेन्टिङलाई अक्सर बेवास्ता गरिन्छ किनभने मानिसहरूले यसले कुराहरू जटिल बनाउँछ वा सतहको देखावटमा खराबी पार्छ भन्ने चिन्ता गर्छन्। तर यहाँ कुरा यो छ: फँदिएको हावाले सबै सौन्दर्य समस्याहरूको लगभग एक तिहाई कारण बन्छ र समयको साथ स्टीललाई क्षति पुर्याउँछ, जसले गर्दा बढी बारम्बार मर्मत आवश्यक पर्छ र दीर्घकालमा लागत बढ्छ। 0.1 मिलिमिटरभन्दा तलको सहनशीलताको आवश्यकता भएका कस्टम प्लास्टिक भागहरूमा काम गर्दा, उचित भेन्टिङ केवल इच्छनीय चीज भएको अवस्था सकिन्छ। यसले प्रक्रियालाई निर्बाध रूपमा चलाउन, भागहरू सही निकासी सुनिश्चित गर्न र महँगो साँचाहरूको आयु बढाउन पूर्ण रूपमा आवश्यक बन्छ।
P20 र H13 जस्ता कडा औजार स्टीलहरूलाई उनीहरूको टिकाऊपन र तापको सामना गर्ने क्षमताका कारण गुहा र कोरका लागि सामान्यतया प्रयोग गरिन्छ। संक्षारक रालहरूसँग काम गर्दा स्टेनलेस स्टील प्रयोग गरिन्छ।
ठंडा रनर प्रणालीहरू सरल र सस्ता हुन्छन् तर बढी अपशिष्ट उत्पादन गर्छन्। गरम रनर प्रणालीहरूले चक्र समय र अपशिष्ट घटाउँछन् तर प्रारम्भिक लागत बढी हुन्छ।
कन्फर्मल कूलिङ च्यानलहरूले भागको आकारलाई अनुसरण गरेर कूलिङ क्षमता सुधार गर्छन्, जसले गर्म ठाउँहरू र चक्र समय घटाउँछ।
स्लाइडहरूले संरेखण र घर्षणका कारण जटिलता र विश्वसनीयताका समस्याहरू थप्छन्, तर जटिल ज्यामितिका साथका भागहरूका लागि तिनीहरू आवश्यक हुन्छन्।
ताजा समाचार 2024-04-25
2024-03-06
2024-03-06
2024-03-06
2024-03-06
2024-08-09